To lustra obrotowe. Przełączają się między dwiema przekątnymi, gdy wiązka jest w drodze, w stałym rytmie, więc kierunek, w którym wiązka odbiega, zależy od tego, jak daleko już zaszła, zanim tam dotarła. Nie da się ich podnieść ani obrócić — planujesz wokół nich, zwykle zmieniając, jak długo wiązka biegnie, zanim dotrze na miejsce.

Brama energetyczna pozostaje zamknięta, dopóki nie zapłonie odbiornik, z którym jest połączona. Poszukaj drugiego odbiornika na planszy i najpierw doprowadź do niego światło; brama otworzy się sama, a główna ścieżka pobiegnie przez nią dalej.

Dotknij pustego pola, by położyć wybrany element. Dotknięcie tego samego pola ponownie przełącza lustro między dwiema przekątnymi, a trzecie dotknięcie zabiera je z powrotem do zapasu. Nic nie zostaje wydane, dopóki go tam nie zostawisz, więc eksperymentowanie nic nie kosztuje.

Rozdzielacze pojawiają się na etapie dziesiątym, a pryzmaty na osiemnastym. Oba trafiają na etap zbudowany tak, by ich wymagać — etap z rozdzielaczem ma dwa odbiorniki, których nie da się osiągnąć jeden po drugim, a etap z pryzmatem ma odbiorniki przyjmujące tylko czerwień albo błękit.

Ściana po prostu zatrzymuje wiązkę. Pochłaniacz też ją zatrzymuje, ale stoi tam, gdzie obiecująca linia inaczej biegłaby dalej, więc istnieje po to, by zabić oczywistą odpowiedź. Żadnego z nich nie da się przesunąć ani usunąć.

Przenoszą ją do bliźniaczego portalu, zachowując kierunek, więc wiązka wchodząca do portalu w prawo wychodzi z drugiego portalu nadal w prawo. To łamie prostoliniową geometrię, której spodziewa się oko, i o to właśnie chodzi.

Tak. Beamwork jest całkowicie darmowy w twojej przeglądarce na ArcadeWhale. Nie ma zakupów ani rejestracji — otwórz stronę i zacznij układać lustra.

Nie. Gra działa bezpośrednio w przeglądarce i chodzi w Chrome, Safari, Firefoksie i Edge na komputerach, tabletach i telefonach. Nie ma nic do zainstalowania.

Każdy etap daje o jeden element więcej, niż potrzebuje najkrótsze rozwiązanie. Trzy gwiazdki oznaczają rozwiązanie go bez wydania tej zapasowej sztuki, co zwykle wymaga znalezienia trasy korzystającej ze stałego lustra albo portalu, który pokój już oferuje.

Nie. Każdy etap został przed publikacją sprawdzony wyczerpującym przeszukaniem wszystkich dozwolonych ustawień, a każdy, którego nie dało się rozwiązać, zbudowano od nowa. Jeśli etap cię pokonuje, jest trudny, a nie zepsuty.

Trzydzieści dwa. Pierwszych dziewięć uczy luster wobec ścian i pochłaniaczy, środkowa grupa dodaje rozdzielacze, portale i filtry barwne, a ostatnia dodaje pryzmaty i łączy wszystko.

Tak. Twoje gwiazdki na każdym etapie i monety przechowywane są na twoim urządzeniu, więc zamknięcie karty niczego nie resetuje. Wracasz do pierwszego etapu, którego nie ukończyłeś.