Tak. Postbound działa za darmo w każdej nowoczesnej przeglądarce na komputerze, tablecie lub telefonie, bez pobierania, bez instalacji i bez konta. Można obejrzeć opcjonalne krótkie filmy dla dodatkowych monet albo turbo, ale całą pięćdziesięcioetapową kampanię da się ukończyć bez oglądania choćby jednego.

Jest jedno wejście: przytrzymaj gdziekolwiek na ekranie, Spację albo przycisk pada. Trzymanie na ziemi napędza i unosi przednie koło; puszczenie je opuszcza. W powietrzu trzymanie unosi dziób, a puszczenie pozwala mu opaść — tak lądujesz płasko. Podwójne dotknięcie zużywa turbo, gdy je odblokujesz. Nie ma kierownicy ani hamulca.

Bo trzymanie przycisku na ziemi unosi przednie koło — to ten sam moment reakcji, który sprawia, że prawdziwy motocykl staje dęba. Bywa przydatny na garbie i groźny na podjeździe. Puść na chwilę, by opuścić dziób, i wróć do gazu. Uniesienie ma ograniczenie, więc samo wheelie cię nie wywróci; wheelie wjeżdżające w garb owszem.

Paliwo ubywa tylko wtedy, gdy trzymasz przycisk, więc zjazd na luzie nic nie kosztuje. Na drodze leżą kanistry uzupełniające bak, a wybór linii, która je zbiera, to prawdziwa decyzja, a nie darmowe pieniądze. Jeśli bak się opróżni i trójkołowiec stanie, etap kończy się tam, gdzie jesteś, a ty i tak dostajesz monety za pokonany dystans. Ulepszenie większego baku wydłuża to, a każdy pojazd wozi inną ilość.

To tryb nieskończony, odblokowywany po zaliczeniu trzeciego regionu. Jedna droga bez skrzynki pocztowej na końcu: wzgórza robią się bardziej strome, a przeszkody gęstsze, im dalej jedziesz, i jedyne, co pozwala ci jechać dalej, to kanistry na poboczu. Twoim wynikiem jest dystans, a rekord przechowywany jest obok postępów kampanii.

Da, gdy kupisz Toolkit w garażu. Pokrywa jedną kraksę na etap — przewróć się, zaklinuj albo wpadnij w dziurę, a zostaniesz ustawiony z powrotem na kołach kilka metrów wcześniej, zamiast kończyć przejazd. Nie obejmuje braku paliwa, bo postawienie cię z powrotem na drodze z pustym bakiem nic by nie dało.

Tak, i nie tylko prędkością maksymalną. Hauler ciągnie drugie nadwozie na prawdziwym łączniku — buja się, popycha cię na zjazdach i potrafi się złożyć. Scooter jest lekki i ma duży moment, więc unosi dziób znacznie łatwiej niż Trike, co pomaga w powietrzu i szkodzi na podjeździe. Zmieniają to, jak używasz jedynego przycisku, bardziej niż to, jak szybko kończysz.