Wijs verder de vallijn af. Er is geen boostknop en geen gaspedaal — de zwaartekracht is je motor, en hoeveel ervan je bereikt hangt af van de hoek tussen je plank en de helling. Recht naar beneden rijden is de snelste en minst beheersbare lijn van de berg; dwars snijden de langzaamste en veiligste. Tucken (Spatie) haalt wrijving weg, maar het neemt zowel je kant als de snelheid waarmee de plank antwoordt weg — getuckt heb je ongeveer twee keer zoveel afstand nodig om iets te ontwijken. Het is dezelfde ruil in het klein, geen gratis bijvulling.

Dat is ijs. Je plank draait op ijs nog steeds — de invoer wordt niet genegeerd — maar er is vrijwel geen kantgrip, dus je snelheid blijft de kant op gaan die hij al op ging terwijl de plank ergens anders heen wijst. Je glijdt. Dat is wat ijs in het echt doet en daarom zijn de snelle lijn en de veilige lijn hier zelden dezelfde.

Een stormfront dat de berg afkomt. Het beweegt binnen een flank op vaste snelheid en gaat bij elke flankgrens een stap omhoog, dus het is een klok die harder tikt naarmate je dieper komt — geen elastieksysteem dat reageert op hoe goed je het doet. Je hoeft hem op geen enkel moment voor te blijven, je moet over de hele afdaling gemiddeld sneller zijn dan hij, wat betekent dat een val je veel meer kost dan de snelheid die je erin verloor. Poortjes en schone landingen zijn de enige twee dingen die hem terugduwen.

Neem een schans of een cornice en stuur in de lucht om te draaien. Alleen volledige rotaties tellen: land een hele 360 en de storm verliest 38 m, maar kom half gedraaid neer en de plank staat dwars op de richting waarin je werkelijk beweegt, de kant kan niet grijpen, en je glijdt onderuit. Een spin is dus een weddenschap dat je hem afmaakt voordat de sneeuw komt. Een 720 vraagt ongeveer twee keer zoveel hangtijd, die alleen de cornices op de derde flank je geven — en alleen als je daar snel aankomt.

Nee. De afdaling is in drie flanken verdeeld en elk verandert wat er van je gevraagd wordt in plaats van hoe groot de getallen zijn. Powder Bowl is ondergrond lezen. Timber verwijdert ijs volledig en stuurt de bomen als muren met één opening op je af, dus de beslissing verschuift van reageren naar vroeg vastleggen. De Cornice maakt ijs de dominante ondergrond en legt sneeuwlippen dwars over de hele piste, dus je wordt gelanceerd of je dat nu wilde of niet — en op ijs landen terwijl je al zijwaarts glijdt is het moeilijkste in het spel. Daarna versmalt de berg de laatste 135 m tot één slingerende geul.

Voor tijd. Tussen de stokken door rijden duwt de storm 14 m de berg af terug, en dat is de hele reden dat ze interessant zijn: de poortjes liggen niet op de ideale lijn, dus de snelste lijn en de lijn met de meeste poortjes zijn nooit dezelfde. Ze allemaal pakken kost je snelheid en zet je ergens op de helling waar je anders niet had gereden, en of die ruil het waard is hangt af van hoe dichtbij de storm al is.